Ozdoby choinkowe z filcu

Ten post powinien w sumie pojawić się już przed zeszłorocznymi świętami Bożego Narodzenia, ale dopiero teraz, podczas noworocznych porządków na blogu, uświadomiłam sobie, że wszystkie ozdoby choinkowe pokazałam tylko na Facebooku... Ups :)

Wiem, że święta, święta i po świętach, ale w sumie kolejne już za rok, więc można powoli zabierać się do pracy ;)

Kilka propozycji zatem:

Cukierasek z filcu

... czyli pierwsze zetknięcie z filcowaniem na szkielecie. Białą wełnę owinęłam wokół drucika kreatywnego (można też wykorzystać wyciory do fajki — zasadniczo to drucik ze szczecinką, do której łatwo przyczepia się wełna) i nafilcowałam ją na mokro. Tutorial, z którego korzystałam, mówił, aby czerwony pasek również nafilcowywać na mokro, ale ten efekt nie bardzo mi się podobał (tutorial tutaj), dlatego zrobiłam to igiełką na sucho. Dzięki temu wzór pozostał wyrazisty i kolory się nie zlały.

A ponieważ miałam jeszcze trochę drucika, postanowiłam go kreatywnie wykorzystać i tak oto powstała mała zawieszka choinkowa — 

Reniferek z czerwonym nosem i rogami z drucików

Oba rogi są w zasadzie jednym długim, który w połowie został zagięty i przyfilcowany białą wełną. Obeszło się zatem bez przyszywania.

Jemioła i ostrokrzew

Jemioła, czyli coś dość szybkiego w produkcji, a efektywnego. Liście zostały wycięte z grubego arkusza filcowego, a perełki doklejane klejem. W sumie najtrudniejsze okazało się zrobienie ładnej kokardki :D

Pełny tutorial możecie znaleźć tutaj.

Przy ostrokrzewie było już zdecydowanie więcej pracy. Co prawda listki też wycięte z arkusza, ale owoce filcowane na mokro, a żyłki w listkach nafilcowywane igłą na sucho.

Choineczki

Wycięte z arkuszy filcowych, dwustronne (jasna zieleń z ciemną zielenią oraz bordowo-pomarańczowe), z doszywanymi koralikami, cekinami i dzwoneczkami oraz wyszywanymi złotą nicią gwiazdkami.

Ptaszki

Również wycięte z arkusza filcowego, wypełnione watą i dwustronne. I też dzwonią :) Fajnie wyglądają w większej grupie, ja przed postawieniem choinki zdążyłam zrobić dwa. Jako że nie kojarzą się aż tak bardzo z Bożym Narodzeniem, mogą stanowić całoroczny element dekoracyjny.

I w wiosennym entourage'u:

Sądząc po pogodzie za oknem, to wiosna już tuż, tuż... :)

Koliber we wrzosach

Bransoletka nawiązująca do stylu boho — chciałam wypróbować w tym projekcie kilka nowych rzeczy.

Oto one:

1. Nowy rodzaj spiralnego splotu, powstały z wykorzystaniem węzła płaskiego. Kilka kolorów sznurków spowodował, że sznur bardzo przypomina kumihimo (ale wiąże się go bez użycia specjalnego dysku).

2. Greckie, ręcznie wytwarzane ceramiczne koraliki Mykonos (firma ta produkuje także patynowane metalowe elementy do biżuterii, które już czekają u mnie w szufladzie na kolejny projekt) oraz łącznik ze szklanym kaboszonem Inspiratio.

3. Trochę wire-wrappingu. Postanowiłam, że spróbuję swoich sił i własnoręcznie zrobię zapięcie ze srebrnego drutu. Powinnam je pewnie jeszcze przemłotkować, ale bałam się, że je zniszczę. Czeskie kwiatki, które widzieliście już przy okazji naszyjnika z domkiem i jaskółką, również oplecione są kolorowym drutem. Podczas noszenia ładnie układają się w delikatne grono, a przy tym są na tyle lekkie, że nie obciążają całej bransoletki.

Całość uzupełniają mieniące się na fioletowo-niebiesko-zielono koraliki Fire Polish oraz kilka koralików Toho.

A całość prezentuje się tak:

Jak Wam się podoba?

Jesienne liście

„Jesień, jesień, jesień.... złote liście spadają z drzew... dzieci liście zbierają na WF...”

Liście sypią się jak szalone, dzieci pomykają z plecakami, znać zatem, że nowy rok szkolny nastał. U mnie natomiast, nowy jesienny mikromakramowy naszyjnik.

Pomarańczowo-złote nici i koraliki wybrane...

To pora zabrać się pracy...

Kilka wieczorów i nowy mikromakramowy wzór listków i dwukolorowego spiralnego był gotowy.

Naszyjnik ma makramowe zapięcie, co oznacza, że można swobodnie regulować jego długość.



     

A na szyi prezentuje się tak:

Stay tuned, bo już niedługo coś wrzosowo-niebieskiego. :)

Sekretny ogród w stylu retro

Nadciągają chłodniejsze dni, poranne powietrze bywa dość mroźne i coraz szybciej nadchodzi zmierzch. Lato się definitywnie skończyło i chciałoby się jeszcze do niego na trochę powrócić. Zaszyć się w zieleni, czuć woń kwiatów i obserwować akrobacje ptaków na niebie.

Więc dzisiaj będzie trochę retro. Dom w kwiatach, pod którego dachem gniazdo uwiły sobie jaskółki. Delikatnie i romantycznie.

Zainspirowana ceramicznymi koralikami w kształcie domów, tworzonymi przez fińską artystkę Elukka, postanowiłam zrobić ich filcową wersję. Przy okazji, potrenowałam filcowanie kwadratów i trójkątów :)

Domki Elukka

Mój domek ma okiennicę i kwietnik z turkusowymi kwiatami. Różowe i miętowe kwiatki to szklane koraliki, produkowane przez czeską fabrykę w Jabloncu nad Nysą (z okolic którego pochodzi zresztą słynny Daniel Swarovski).

Jaskółka to produkt marki Vintaj, szczycącej się tworzeniem elementów do biżuterii z naturalnego mosiądzu. Mosiądz ten jest postarzany w ekologiczny sposób, a wszystkie elementy są wyrabiane ręcznie. To zresztą widać — wszystkie produkty Vintaj, które kupiłam są starannie wykonane, idealnie wybarwione i nadają tworzonym naszyjnikom czy kolczykom charakteru vintage. Wszystkie szczegóły są idealnie zaznaczone — jaka miła odmiana po chińskich zawieszkach zalewających polskie sklepy z komponentami do biżuterii.

Wystarczyło zatem połączyć elementy. Zdobiony łańcuszek w kolorze starego złota, plecione kółko, trochę wire-wrappingu i gotowe.

Czy misie polarne grają w piłkę?

Trwa mundial w Brazylii, wszyscy fani piłki nożnej siedzą przed telewizorami, więc dzisiaj będzie w tematyce sportowej.

Miś polarny wskoczył w koszulkę pewnego klubu piłkarskiego i wyskoczył na boisko nieco potrenować przed większą rozgrywką.

Misia już znacie, to brat tego z serii czarno-białe: miś polarny i husky
Największym wyzwaniem była koszulka w pasy. Ponieważ nie pracuję na tkaninach, postanowiłam spróbować z filcem. Wiele było prób i błędów, na pewien czas musiałam w ogóle odłożyć projekt na bok, ale potem wpadłam na jeszcze jeden pomysł. Na cienkim arkuszu filcowym nafilcowałam mulinę, dzięki czemu pasy są wyraziste, bardziej kontrastowe.

Numer na plecach filcowany jest już za pomocą cienkiego pasma wełny.

Koszulka, mimo że z filcu, wyszła dość cienka.

Możemy grać :) 1:0 dla misia.

Na galowo

„To już jest koniec, nie ma już nic. Jesteśmy wolni, możemy iść”

Nie wiem, jak dla Was, ale dla mnie to sztandarowa pieśń uczniów nucona tuż po wyprowadzeniu pocztu sztandarowego i zakończeniu roku szkolnego (kto jeszcze pamięta te białe rękawiczki, bębenki i śmieszno-podniosły nastrój?). Za oknem już zielono i gorąco, ale jeszcze zanim rozpoczną się leniwe i pełne błogości wakacje, trzeba ubrać się (lub swoje dziecko) w białą bluzkę i spódniczkę i z kwiatkami ruszyć po odbiór świadectwa.

Dzisiaj zatem będzie na galowo. Klasyczna biel i granat, ale już kątem oka zerkające w stronę kwiatów, łąk i kręcących się wiatraków (a może by tak wyskoczyć do Holandii?)

Mała legenda: zaczynając od środka, mamy porcelanowy koralik z wiatrakiem, granatową filcową kulkę, porcelanowy koralik w kwiaty, lapis lazuli, białą filcową kulkę i na końcu, w mniejszym rozmiarze, granatowy filcowy koralik i śnieżnobiały jadeit. Na końcu łańcuszka przedłużającego jest szklany kwiatek-dzwonek.

Do kompletu kolczyki — owinięta drutem perła rzeczna oraz biały jadeit, na eleganckich zamykanych biglach angielskich (srebrnych).

A dla miłośników samego filcu mam drugą wersję biało-granatowej bransoletki. Filcowe kule ozdobione posrebrzanymi nakładkami i białym koralem na końcu.

I jeszcze tylko wspólne zdjęcie...

... i wesołych wakacji!

Wiesław w portkach

Mam nowego mieszkańca naszego domu. Młodziak, ale lubi nosić się retro, więc jest totalnie hipsterski i ma zielone szelki z błyszczącymi guzikami.

Powstał na kolejnych warsztatach Magdy Katy, właścicielki Eko misia. Filcowany na drucianym szkielecie, potrafi stać, siedzieć, a nawet podskakiwać (jak akurat wiatr zawieje). Spodenki szyłam mu już w ekspresowym tempie, bo zajęcia się już kończyły, a nie chciałam, żeby nagi wyszedł. Do tego zielone szelki i przezroczyste guziki. Zadaje teraz szyku w domu :)

Wyszliśmy razem na spacer, cieszył się, że może rozgrzać druciane kości w promieniach zachodzącego słońca. Był tak zadowolony, że nawet pozwolił sobie zrobić kilka zdjęć.

A tutaj on i jego kumple z warsztatów: Dzieła z warsztatów